Archival resources online szukajwarchiwach.pl

Akta miasta Rzeszowa

Archiwum Państwowe w Rzeszowie
- brak danych - 1569-1944
- brak danych - 1569 - 1944
- brak danych - tak
administracja ogólna - akta miast i administracja miejska polski
niemiecki
łaciński
inwentarz książkowy Yes 3958
spis roboczy Yes 256
Okres do roku 1772
Rzeszów otrzymał prawa miejskie w roku 1354. Wówczas zostały powołane do działalności rada i ława oraz powstała kancelaria miejska. Ślady pracy kancelarii miejskiej rzeszowskiej widoczne są w pierwszych latach XV wieku.
Księgi prowadził pisarz miejski. Najstarszy w tym okresie występuje pisarz rzeszowski Jan w zapisce z roku 1497.
W przywileju donacyjnym króla Kazimierza Wielkiego, Rzeszów należy do powiatu przeworskiego w ziemi przemyskiej w województwie ruskim. Przywilej wydany został w Krakowie 19 stycznia 1354 r. Rzeszów był prawdopodobnie grodem pogranicznym, a cały obszar między województwem sandomierskim a ziemią przemyską był już po części zaludniony. Kazimierz Wielki nadał darowiznę Janowi Pakosławowi, a obowiązkiem jego było zakładanie osad, budowanie twierdz i osad obronnych.
Sam Rzeszów w dokumencie lokacyjnym został wyjęty z pod jurysdykcji wojewodów, kasztelanów, sędziów a poddany pod sądownictwo wójta. Przywilej opisał granice włości rzeszowskiej rozciągającej się od wsi Dąbrowa na zachodzie po Leżajsk na wschodzie i Czudec na południe. Jan Pakosław otrzymał wraz z potomstwem prawo karania przestępców na terenie włości oraz poboru istniejącego cła. Miasteczku i włości ze wsiami nadał król Kazimierz Wielki prawo magdeburskie.
Zarząd miastem spoczywał od początku lokacji w rękach rady i ławy.
Radę – spotykamy po raz pierwszy w przywileju z roku 1427. Mówi on o rajcach „rezydujących w radzie”. Liczyła ona pięciu członków, z których każdy na przemian pełnił funkcję burmistrza. Radę powoływał i wybierał na okres jednego roku dziedziczny pan miasta. Rada zajmowała się :
-bezpieczeństwem i porządkiem w mieście
-dbała o czystość
-nadzorowała targi tygodniowe
-broniła interesów miejscowych kupców
-kontrolowała miary i wagi
-czuwała nad obronnością miasta
-opiekowała się cechami
-rozsądzała spory (cechów)
-administrowała dochodami
-sprawowała ogólny nadzór policyjny
-na polecenie pana rozdzielała podatki i wykonywała polecenia pańskie.
Rada zbierała się na dwie sesje w ratuszu. Działała przez swych przedstawicieli (dwóch rajców) lub też występowała w niektórych sprawach „na pełnym zgromadzeniu” a więc rajców z burmistrzem. Rada działała też jako sąd, niekiedy rozstrzygał w drodze apelacji sprawy powierzone mu przez sąd wójtowski i ławników lub nawet zgłoszone przez strony i kasowała wyroki ławy.
Rajcami zostawali przede wszystkim przedstawiciele miejscowego patrycjatu, posiadający prawo miejskie czyli tzw. obywatele miejscy.
Określoną rolę w mieście pełniło też pospólstwo – a to rzemieślnicy i kramarze. Odbywali oni zwyczajne zgromadzenia dla przeprowadzenia wyborów i nadzwyczajne dla uchwalenia podatków, wysłuchania zarządzeń władzy zamkowej.
Ława /sąd wójtowsko-ławniczy/ - składała się z 7 zaprzysiężonych ławników z wójtem mianowanym przez dziedzicznego pana na czele. Ława odbywała sądy gajone lub wyłożone. W przypadkach wyjątkowych delegowany był do sprawy przez sąd wyższy prawa niemieckiego na zamku krakowskim.
Funkcję zastępcy wójta sprawował jeden z ławników tzw. podwójci. Trzeci członek sądu wójtowsko-ławniczego zwał się referendarzem, czwarty nosił tytuł seniora. W skład sądu wchodził też pisarz sądowy, instygator, woźni i kat.
Przed sądem wójtowskim stawali głownie mieszczanie, chłopi oraz Żydzi. Szlachta i duchowni występowali tylko jako strona powodowa. Zasięg terytorialny sądu obejmował w zasadzie miasto Rzeszów, ale w sprawach karnych rozciągał swą władzę i na sąsiednie wsie w sprawach z chłopami.
Trudno jest ustalić kompetencje sądu wójtowskiego i ławniczego, gdyż nie zawsze przestrzegano ściśle tych samych zasad. Na ogół sąd ten działał w dwojakiej formie: jako sąd wójtowski albo jako sąd ławniczy gajony lub wyłożony.
Sąd wójtowski – składał się z wójta, dwóch ławników i pisarza, czasem urzędował w składzie tylko dwóch ławników. Obradował zasadniczo dwa razy w tygodniu częściej tylko w razie nagłej potrzeby. Załatwiał sprawy mniej ważne –kontrakty, pokwitowania, sesje, legaty, pożyczki, inwentarze ruchomości, procesy o długi, nie wypłacanie należności, ugody, oblaty dekretów pańskich, przywilejów, uniwersałów, instrukcji, dyspozycji oraz wyroki w sprawach takich jak bójki, oszczerstwa, obrazy.
Sąd ławniczy wyłożony – reprezentował pełną radę. W zasadzie miał zbierać się trzy razy do roku i sądzić przez dwa tygodnie, ale zbierał się też częściej w razie potrzeby. Zajmował się obok spraw bieżących drobniejszymi, sprawami drobniejszej wagi jak również sprawami poważniejszymi, przy których trzeba było przesłuchania świadków, złożenia przysięgi jak na przykład sprawy o nieruchomości, o długi, sprawy karne.
Sądem wyższej instancji był urząd dwoisty: rada i ława. Urząd ten składał się z rajców i ławników. Wyrokował tylko w sprawach karnych. Stosował inkwizycję i wydawał wyroki śmierci.
Rada, sąd wójtowsko-ławniczy oraz urząd ochmistrzowski łączyły się nie raz dla spraw sądowych lub administracyjnych tworząc tzw. urząd troisty. Urząd ten albo sąd składał się z delegatów tych trzech urzędów lub też działał w pełnym składzie. Szacował nieruchomości, wprowadzał w posiadanie, decydował o płatności czopowego, występował też jako sąd najwyższy instancji w sprawach szczególnej wagi.
Niezależnie od sądów miejskich działał sąd zamkowy tzw. urząd zamkowy. Sąd ten stał głównie na straży dóbr pańskich i normował stosunek poddanych do pana dziedzicznego, ale wyrokował też w sprawach cechowych, apelacyjnych, kryminalnych.
Życie całego miasta regulował pan dziedziczny jako „urząd pański”. Ten nadawał przywileje cechowe, uniwersały, dyspozycje, dekrety. Pan decydował w najważniejszych sprawach miasta, a często i poszczególnych mieszkańców. Obywatele rzeszowscy mogli odwoływać się od orzeczeń i dekretów rady oraz urzędu wójtowskiego. Również w sprawach karnych przysługiwała apelacja do najwyższej w mieście instancji – pana dziedzicznego.
Okres 1866-1918
Od roku 1860 rozpoczął się w Austrii okres rządów konstytucyjnych. Wydane zostały w roku 1861 statuty krajowe dla Galicji, które stały się podstawą prawną autonomii. Galicja stanowiła osobny kraj koronny, podzielony administracyjne na 82 powiaty i 2 miasta. Istniały w niej dwie władze: państwowa i tzw. krajowa.
Zgodnie z zasadami autonomicznymi nowa rada miejska jako gminna w Rzeszowie objęła swoje czynności w dniu 20 lutego 1867r. Zakres jej działania był własny. Własny zakres obejmowały uprawnienia dotyczące bezpośrednio interesu gminy, czyli:
-zarząd majątkiem gminnym i załatwianie spraw odnoszących się do związku gminy
-czuwanie nad bezpieczeństwem osób i ich mieniem
-starania o zakładanie i utrzymanie gminnych dróg, mostów, ulic i placów
-dozór policyjny nad żywnością, targami, miarą i wagą
-nadzór nad higieną i zdrowiem mieszkańców
-nadzór nad czeladzią, wyrobnikami, przestrzeganie przez nich przepisów ich obowiązujących
-nadzór nad obyczajowością publiczną
-pomoc dla ubogich i zakładów dobroczynnych, zwalczanie żebractwa
-troska o bezpieczeństwo przeciwpożarowe
-nadzór nad budownictwem, udzielanie zezwoleń budowlanych
-utrzymanie szkół ludowych i dofinansowanie szkół średnich.
W skład rady wchodziło 30 osób (radnych) i 15 zastępców powołanych w wyborach kurialnych. Z pośród członków rady wybierana była na pierwszym posiedzeniu zwierzchność gminna w składzie 5 osób – naczelnika miasta (burmistrza), jego zastępcy oraz 3 asesorów.
Rada podejmowała decyzje w formie uchwał na posiedzeniach. Przewodniczył jej burmistrz, a w razie jego nieobecności zastępca. W czasie posiedzenia do dyspozycji urzędników były złożone odpowiednie akta zgodnie z porządkiem dziennym.
Uchwały zapadały bezwzględną większością głosów obecnych radnych. Za wykonawstwo uchwał odpowiedzialny był burmistrz i jego aparat administracyjny (magistrat).
Magistrat – jako ciało kolegialne (zwane też zwierzchnością gminną) składał się z burmistrza i 5 asesorów.
Pod kierownictwem i odpowiedzialnością burmistrza kierowała sprawami gminy i zostającymi pod jego zarządem zakładami i funduszami. Do jego zakresu działania należało:
-wykonywanie ustaw i rozporządzeń wchodzących we własny zakres działania gminy
-przygotowywanie wniosków do uchwał rady miejskiej
-zarząd majątkiem, dochodami i wydatkami gminy, zakładów i funduszów gminnych lub pod zarządem gminy zostających
-prowadzenie kasowości i rachunkowości gminy
-zatwierdzanie rezultatów licytacji lub układów o dzierżawy
-zatwierdzanie umów o dostawę a także zezwolenia na wydatki przewidziane i nieprzewidzianie budżetem
-załatwianie wszystkich spraw, które przydzieliła Rada.
Od 15 listopada 1862 roku członkowie rady uczestniczyli w pracach sekcji: Sekcja I – duchowieństwa, zakładów dobroczynności i zdrowia; Sekcja II – finansów, przemysłu i handlu; Sekcja III – budownictwa, robót publicznych, bezpieczeństwa i porządku; Sekcja IV – wojskowości.
Sekcje zostały zlikwidowane w roku 1870 ale przywrócono ich działalność 3.XII.1865 r. Utworzono wówczas nowe sekcje: szkolną, skarbową, bezpieczeństwa. Było to przesunięcie pracy administracyjnej z członków zwierzchności gminnej na radnych skupionych w sekcjach. Na ogólnym posiedzeniu rady członkowie sekcji przedstawiali efekty swej pracy w formie wniosków.
Reorganizacja komisji (sekcji) miała miejsce na początku XX wieku. W roku 1913 działały następujące: kontrolna, rewizji kasy, budżetowa, dobroczynności, zakładów przemysłowych, plantacyjna, wodociągowa, robót miejskich, finansowa.
Komisje były ciałem doradczym magistratu i podlegały jego kierownictwu. Burmistrz pełnił funkcje przewodniczącego. Wyznaczał też zastępcę przewodniczącego komisji z członków magistratu. Uchwały (wnioski) komisji nie posiadały mocy obowiązującej.
Organem zarządzającym i wykonawczym w sprawach gminy był burmistrz. Zastępował go zastępca wybierany przez radę. Do zakresu działania burmistrza należało:
-przewodniczenie radzie miejskiej i na posiedzeniach magistratu
-wykonywanie wszelkich uchwał i zarządzeń rady miejskiej i magistratu
-kierownictwo urzędem miejskim, nadzór nad urzędnikami i pracownikami
-sprawowanie kierownictwa policji miejscowej
-przedstawianie do mianowania, zwalniania urzędników gminnych, wykonywanie władzy dyscyplinarnej
-wykonywanie wszelkich spraw powierzonych zakresem działania
-reprezentowanie gminy na zewnątrz
W grupie urzędników w roku 1887 zatrudnieni byli: sekretarz, kasjer,
kontroler, 3 kancelistów, budowniczy, inspektor policji, lekarz miejski, rakarz.
Sekretarz – był urzędnikiem konceptowym i głównym referentem wszystkich ważniejszych spraw oraz dyrektorem kancelarii i protokołował posiedzenia rady miejskiej
Kasjer – był przełożonym kasy miejskiej a zarazem referentem w sprawach oddziału rachunkowego
Kontroler – był drugim urzędnikiem kasy miejskiej
Kanceliści – byli powołani głównie do prowadzenia dziennika podawczego, ekspedycji pism i opiekowali się registraturą
Budowniczy – był referentem technicznym z głosem doradczym, jego czynności były określone specjalną instrukcją
Inspektor policji – jw.
Lekarz miejski i weterynarz – wchodzili wprawdzie w skład urzędników magistratu ale byli etatowymi, nie pobierali pensji ale płatność za czynności im przydzielone
Wszystkich urzędników etatowych mianowała rada miejska po zaaprobowaniu zwierzchności gminnej.
Biuro urzędu miejskiego składało się z dwóch oddziałów: a) oddział dla załatwiania spraw własnego i poruczonego zakresu działania b) urząd kasy miejskiej.
W miarę rozwoju gospodarczego miasta, powstania i działalności przedsiębiorstw miejskich, dotychczasowa biurowość urzędu miasta nie mogła objąć działających zakładów pracy. W roku 1900 utworzono biuro „Zarządcy Ekonomicznego” dla przedsiębiorstw miejskich. Akta zarządcy zawierały materiały dotyczące nadzoru nad gazownią, cegielnią, rzeźnią, koszarami, szkołami, budynkami miejskimi. W roku 1901 zarządca objął też administrację nad elektrownią w trakcie budowy (uruchomiona została w roku 1911).
Zarząd Ekonomiczny posiadał własną kancelarię – odrębny dziennik podawczy.
Na początku XX wieku wyodrębniła się kancelaria budowniczego miejskiego. Dla prowadzenia własnej registracji przeznaczony był etat asystenta budownictwa.
W okresie I wojny światowej 7.XI.1914 r. tuż przed wkroczeniem wojsk rosyjskich nastąpiło rozwiązanie rady miejskiej. Przerwa w pracy trwała do maja 1916 roku. Wówczas został utworzony Komitet Bezpieczeństwa Publicznego. W skład jego wchodzili też niektórzy członkowie rady. Zajmował się sprawami bezpieczeństwa publicznego, stosunkami sanitarnymi, nadzorem nad targami, aprowizacją miasta, miarami i wagami.
W mieście po wybuchu wojny okupanta reprezentował Komisarz Rządowy w osobie Stanisława Jabłońskiego. Jako jego ciało doradcze w miejsce rozwiązanej rady powołano Radę Przyboczną w skład której weszło 8 osób. Objęła ona urzędowanie 6.XI.1914 r. Komisarz i rada przyboczna sprawowali władzę do końca okupacji tj. do listopada 1918 roku.
Okres 1918-1939
W okresie międzywojennym (1918-1939) ustrój miasta Rzeszowa zasadniczo nie uległ zmianie. Poważnie zamieniono administrację Zarządu Miejskiego, utworzono wydziały, które otrzymały nazwy:
I – główny
II – administracyjno-prawny
III – finansowo-budżetowy
IV – techniczny
V – zdrowia publicznego
Miejskie Zakłady Oświetleniowe (Elektrownia, Gazownia)
Miejskie Zakłady Ceramiczne
Zakres działania wydziałów był następujący:
Ad. I – zbieranie materiałów na posiedzenia organów kolegialnych miasta, projektowanie obrad, protokołowanie posiedzeń organów kolegialnych, sporządzanie listy diet członków magistratu za udział w posiedzeniach, przekazywanie uchwał rady i magistratu wydziałom administracyjnym i przedsiębiorstwom miejskim, ogłaszanie uchwał magistratu i rady miejskiej, prowadzenie ewidencji radnych i członków magistratu, prowadzenie dzienników podawczych i skorowidzów, opieka nad zasobem aktowym, archiwami zakładowymi, kupno, sprzedaż, utrzymanie inwentarza żywego, taboru, zarządzanie środkami lokomocji, zakup urządzeń biurowych, kontrola, konserwacja oraz kontrola ich stanów, eksploatacja telefonów, lokali administracyjnych, zaopatrzenie szkół w lokale, opał, światło, sprzęty, remonty lokali, utrzymanie czystości na ulicach, świadczenie w naturze oraz zarządzenie służbą miejską
Ad. II – ogólne kierownictwo i nadzór nad prowadzeniem miejskich zakładów opiekuńczych, opieka nad sierotami i dziećmi opuszczonymi i matkami, starcami i osobami niezdolnymi do pracy, bezdomnymi, bezrobotnymi, wystawianie świadectwa ubóstwa, sprawy karno-administracyjne i aresztu miejskiego, sprawy obywatelstwa, przynależności gminnej, prowadzenie aktów stanu cywilnego, wydawanie zaświadczeń o stanie majątkowym i rodzinnym, prowadzenie rejestru mieszkańców domów, ksiąg kontroli ruchu ludności, prowadzenie rejestru mężczyzn dla celów wojskowych, sprawy zasiłków dla rodzin osób powołanych na ćwiczenia, sprawy wojskowe (kwaterunek)
Ad. III – sprawy dotyczące sporządzania, uchwalania i wykonania budżetu miejskiego, opiniowanie wniosków natury finansowej, nadzór nad wpływami budżetowymi, sprawy pożyczek i długów, dotacji dla miasta, lokat kapitałów, prowadzenie księgowości miejskiej (rachuba), przyjmowanie wpływów i dokonywanie wypłat (kasa), codzienne uzgadnianie pozostałości kasowej z rachubą, bezpieczne przechowywanie gotówki, depozytów, walorów będących własnością miasta, załatwianie wszelkich spraw dotyczących wymiaru i poboru podatków i opłat, wykonywanie
Okres do roku 1772
1. Przywileje dla miasta – 12 dokumentów pergaminowych i papierowych wydanych przez kancelarię królewską i właścicieli miasta. Są to /najstarszy z roku 1569/ przeważnie zatwierdzanie kierunku szlaku handlowego przez miasto Rzeszów, określanie miasta jako centrum handlowego dla bydła i towarów z Rusi, Podola i Wołoszczyzny. Również uprzywilejowaną rolę pełniło kupiectwo rzeszowskie w handlu winem i rybami
Dokumenty z roku 1569 i 1654 dotyczące cechu szewskiego, 1718 r. – garnizonu carskiego, z nadania statutów.
2. Księgi rady miejskiej – zachowane jest dwie księgi z r.1951 –1634, 1700-1774. W zasobie jest również fragment /kilka kart/ księgi z lat 1674-1678. Z innych lat protokoły z posiedzeń rady nie zachowały się. W treści swej zapisy głównie dotyczą zapisów darowizn, sprzedaży, testamentów, opłaty przywilejów.
3. Księgi sądu ławniczego – 12 ksiąg z lat 1620-1776 zapisy dotycząc spraw cywilnych, karnych, spornych i niespornych. Obok skarg, procesów w księgach znajdują się też uniwersały i instrukcje zwierzchności zamkowej.
4. Akta osobowe – 4 j.a. z okresu 1569-1783 dotyczą cechu szewców w Rzeszowie. Są to odpisy przywilejów nadanych przez Mikołaja Rzeszowskiego i Jerzego Lubomirskiego – właścicieli Rzeszowa.
Okres 1772-1918
Dział ogólno-organizacyjny
W tym dziale zachowane są następujące grupy rzeczowe materiałów:
-organizacja wewnętrzna magistratu – 1887 r.
-protokoły z posiedzeń rady od roku 1877, magistratu od roku 1901
-sprawy wyborów do Sejmu Krajowego, rady miejskiej 1861-1914
-korespondencja dotycząca zatrudnienia pracowników /konkursy, uposażenie, umundurowanie/ od roku 1880
-akta Naczelnego Komitetu Narodowego w Rzeszowie 1915-1918
-akta Okręgowego Towarzystwa Rolniczego 1882-1918
-pomoce kancelaryjne i registraturalne 1855-1918
Dział finansowy:
-budżety i sprawozdania z ich realizacji od roku 1858]
-księgi finansowe 1825-1918
-korespondencja w sprawach finansowych /podatkowych/ 1855-1918
-dzienniki podawcze kasy od roku 1817
Dział gospodarki społecznej:
-korespondencja dotycząca szkolnictwa podstawowego, średniego, zawodowego od roku 1857
-sprawy Komitetu Parafialnego 1810-1883
-korespondencja dotycząca szpitala, zdrowotności mieszkańców, opieki społecznej, fundacji /Towarnickiego, Gałęzowskiego, Spytka Ligęzy, ks. J. Łukaszewicza/ 1810-1918
Dział gospodarki gminnej:
-księgi gruntowe miasta Rzeszowa 1789-1865
-wykazy właścicieli domów, protokoły parcelowe 1849-1882
-plany miasta 1829-1879
-kontrakty kupna, sprzedaży realności miejskich 1855-1918
-korespondencja dotycząca budowy kanalizacji, wodociągów
-akta dotyczące rzeźni, gazowni, cmentarza /remonty, cenniki, regulaminy/
Okres 1918-1939
Dział ogólno-organizacyjny:
-protokoły z posiedzeń rady, zarządu miejskiego, księgi uchwał
-wybory do rady miejskiej 1925 r., 1939 r.
-zatrudnienia funkcjonariuszy miejskich
-sprawy policji, utrzymania porządku
-pomoce kancelaryjne i registraturalne /dzienniki podawcze, indeksy/
Dział finansowy:
-bilanse, budżety i sprawozdania z ich realizacji
-inwentarze majątku gminnego
-księgi finansowe i podatkowe
Dział gospodarki społecznej:
-akta dotyczące fundacji /Fircowskiego, Gałęzowskiego, Hanasiewicza, Jędrzejowicza/ - statuty, korepondencja
-korespondencja dotycząca zdrowotności mieszkańców, leczenie chorych, sprawy sanitarne
-sprawy szkolnictwa podstawowego i zawodowego
-akta Komitetu Pomocy Zimowej, opłat targowych
-sprawa pomnika Lisa Kuli 1932 r.
Dział gospodarki gminnej:
-korespondencja dotycząca aprowizacji, opłat targowych
-statystyka upraw, zwierząt
-rejestracja przedsiębiorstw przemysłowych
-sprawy wodociągów i kanalizacji /budowa, dokumentacja techniczna/
-sprawy przedsiębiorstw miejskich /elektrowni, cegielni, gazowni, eksploatacja, remonty/
-dokumentacja techniczna
Okres 1939-1944
Dział organizacyjno-administracyjny:
-akta Tymczasowego Zarządu Miejskiego IX-X.1939r.
-organizacja biur Komisariatu Miasta Rzeszowa 1939-1940
-zarządzenia Komisarza Miasta, starosty i innych władz 1939-1943
-afisze i materiały propagandowe /Polskie wiadomości prasowe, Nowiny dla polskiej wsi/
-korespondencja dotycząca zatrudnienia 1939-1940
Dział finansowy:
-budżety, księgi finansowe
Dział gospodarki społecznej:
-sprawy polskich jeńców wojskowych /podania o zwolnienie z obozów, zapomogi/
-sprawy fundacji /statuty/
-akta Polskiego Komitetu Opiekuńczego
-fragmenty niemieckich organizacji /Związek Niemców/
Dział gospodarki gminnej:
-dzierżawy majątku pożydowskiego, opuszczonego
-statystyka cen
-spis zwierząt gospodarskich, użytków rolnych
-rejestry domów
-indeksy zmarłych Żydów 1935-1942
-dokumenty techniczne i budowlane
-kartoteka mieszkańców
skontrum 1995/96 r. - brak 1 j.a. - sygn. 3847, odnaleziono i zinwentaryzowano 71 j.a.
Units in the collection::
Number of units per page
Reference code Title Dates Number of scans
59/1/0/1/1 Mikołaj Rzeszowski z Zerkowa dziedzic Rzeszowa i Staromieścia opierając się na dawnych przywilejach przepisuje porządek dla cechu szewców w Rzeszowie 1569-1569 0
59/1/0/1/2 Mikołaj Rzeszowski z Zerkowa, nadanie przywilejów dla miasta Rzeszowa 1571-1571 0
59/1/0/1/3 Król Stefan Batory - Nadanie przywilejów dla miasta Rzeszów 1578-1578 0
59/1/0/1/4 Król Zygmunt III - Zniesienie prawa odbywania jarmarków i przyznania dawnych praw odbywania jarmarków w Rzeszowie 1590-1590 0
59/1/0/1/5 Ks. Władysław Dominik pan na Ostrogu Zesławiu i Zofia Prudentiana jego żona. Potwierdzenie dawnych przywilejów dla miasta Rzeszowa 1639-1639 0
59/1/0/1/6 Jerzy Lubomirski, marszałek koronny. Potwierdzenie dawnych i nadanie nowych praw cechowi szewców w Rzeszowie 1654-1654 0
59/1/0/1/7 Król Jan Kazimierz, Przywilej dla miasta Rzeszowa na nowy jarmark Dzień Wszystkich Świętych 1661-1661 0
59/1/0/1/8 Hieronim August Lubomirski pan na Wiśniczu i Jarosławiu - Przywilej dla żydów miasta Rzeszowa regulujący ich obowiązki i powinności 1667-1667 0
59/1/0/1/9 Hieronim August Lubomirski itd. zezwala żydom rzeszowskim na wybudowanie nowej szkoły na Nowym Mieście i nadaje jej prawa 1686-1686 0
59/1/0/1/10 Jerzy, Jan i Aleksander Lubomirscy przyłączają garncarzy do cechu murarskiego i ciesielskiego w Rzeszowie przekazują pewne prawa dla cechu przyłączonego 1718-1718 0
59/1/0/1/11 Jerzy Ignacy Lubomirski - Nadanie przywilejów dla cechu rzeźników w Rzeszowie 1728-1728 0
59/1/0/1/12 Jerzy Ignacy Lubomirski - Nadanie przywileju dla chrześcijan miasta Rzeszowa 1750-1750 0
59/1/0/2/13 Księga radziecka miasta Rzeszowa 1591-1634 0
59/1/0/2/14 Księga radziecka miasta Rzeszowa 1700-1774 0
59/1/0/2/15 Urywek księgi radzieckiej 1624-1628 0
1 2 3 4 ... 139 140 141 142 143 ... 280 281 282 283

Amount of archival material

4214

3958

0

116.28

104.30

0.00

Amount of non-archival material

0

0.00

- brak danych -