Archival resources online szukajwarchiwach.pl

Cechy w Bolimowie

Archiwum Państwowe w Warszawie Oddział w Łowiczu
- brak danych - 1616, 1825, 1845-1898
- brak danych - 1616 - 1616
1825 - 1825
1845 - 1898
- brak danych - częściowo
cechy, związki rzemieślnicze - - polski
łaciński
spis roboczy Yes - brak danych -
Bolimów, który otrzymał prawo miejskie przed 1370 rokiem (powtórnie nadane w 1519 roku), gospodarczy rozwój zawdzięczał przede wszystkim korzystnemu położeniu, na skrzyżowaniu dróg: z Łowicza przez Nieborów do Miedniewic i Wiskitek oraz z Rawy Mazowieckiej przez Sochaczew do Wyszogrodu i Czerwińska nad Wisłą. W dziejach Bolimowa najbardziej pomyślny był wiek XVI i pierwsza połowa XVIII, kiedy stał się on siedzibą starostwa niegrodowego. Lustracje miasta wskazują na istnienie w owym okresie dobrze rozwiniętego handlu oraz rzemiosła o różnych specjalnościach. Potop szwedzki, a następnie wojna północna przyczyniły się do ruiny miasta i stopniowego upadku jego znaczenia. W 1870 roku Bolimów stracił prawa miejskie i stał się siedzibą jednej z gmin pow. łowickiego. W liczącej około 1200 mieszkańców osadzie główną specjalnością rzemieślniczą było już tylko garncarstwo, a największym uznaniem cieszył się istniejący do dziś warsztat rodziny Konopczyńskich. Oprócz cechu garncarskiego istniały także cechy; szewców, bednarzy, stolarzy, stelmachów i cieślów. Cech garncarzy 1825: wykaz majstrów, korespondencja z prezydentem Łowicza (sygn. 1).
Cech bednarzy i stolarzy 1845-1898: księga do zapisu majstrów, czeladników i uczniów (sygn. 2).
Cech szewców 1616, 1863-1890: przywilej dla cechu króla Zygmunta III Wazy, księga do zapisu majstrów, czeladników i uczniów (sygn. 3-4).
IZA - inwentarz skarbowy

Amount of archival material

4

0

0

0.05

0.00

0.00

Amount of non-archival material

0

0.00

- brak danych -